نارگیل گیاهی است که در حدود 3هزار سال پیش در جنوب آسیا کشف شد.

این گیاه در حال حاضر به صورت درخت در تمامی مناطق استوایی موجود است.

مردم اقیانوس آرام از تمامی اقسام این درخت استفاده

 و آنرا به عنوان غذای اصلی مصرف میکنند.

میوه نارگیل کروی شکل است وقسمت خارجی

 آن ضخیم و متشکل از الیاف نباتی و داخل آن صاف وسخت است.

درخت آن در هر سال حدود 50عدد نارگیل میدهد.

نارگیل هنگامی که نارس است شیر بیشتری دارد

 ولی بتدریج که میوه رسیده تر میشود مقدار شیر آن نیز کم میشود.

گوشت این میوه دارای انزیم های مختلف

مثل : انورتین/اکسیداز/کالاتاز است و در شیر

 آن اسید های آمینه مختلف موجود است.

گوشت سفید نارگیل از نظر طب قدیم ایران گرم و

خشک و شیر آن کمی گرم ومرطوب است.

نارگیل به دلیل داشتن چربی های زیاد و مواد مغذی,چاق کننده است!

حرارت داخلی بدن را بالا میبرد

وبرای خوشبوکردن دهان نیز بسیار مفید میباشد.

این میوه ضعف کبد را درمان میکند .

ادرار را زیاد کرده و درد مثانه را رفع میکند

 و مداوا کننده زخمهای بدن نیز میباشد.

ریشه گیاه نارگیل برای بیماری های کبدی مانند یرقان مفید است ودم کرده آن

اسهال خونی را بر طرف مینماید.

شیره این میوه ضد سم است وبرای

برطرف کردن آب آوردگی از ان استفاده میشود.

برای معالجه های پوستی نیز مفید است.

روغن نارگیل(که از تقدیر گوش ان به دست می آید) هوش

 را تقویت میکند و در درمان کمر درد نیز مفید میباشد.

این گیاه برای گرم مزاجان زیاد توصیه نمیشود

 ولی برای سرد مزاجان بسیار موئثر است...